Chirurgia stomatologiczna

Chirurgia stomatologiczna – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym jamy ustnej i okolic przyległych. Wyłoniła się w drugiej połowie XIX w. jako podspecjalność stomatologii wymagająca przygotowania ogólnochirurgicznego. Jest jedną z dwóch specjalności stomatologicznych (obok ortodoncji) uzyskiwanych w Polsce, których wzajemne uznawanie przez kraje członkowskie Unii, zagwarantowane zostało w Traktacie Akcesyjnym.

Zakres zabiegów wykonywanych przez chirurga stomatologa:

  • • ekstrakcje (również zębów zatrzymanych i jeszcze niewyrzniętych), ekstrakcje zębów mądrości,
  • • odsłanianie zębów zatrzymanych w łuku,
  • • plastyki połączeń jamy ustnej z zatoką szczękową
  • • leczenie ropni oraz przetok ustno-twarzowych,
  • • resekcje wierzchołka korzeni, hemisekcje,
  • • zabiegi usunięcia włókniaków, nadziąślaków, mukoceli, brodawczaków i innych zmian błony śluzowej,
  • • chirurgiczne przygotowanie jamy ustnej do leczenia protetycznego,
  • • podcinanie wędzidełek warg i języka
  • • zabiegi na zatoce szczękowej
  • • zabiegi z zakresu implantoprotetyki stomatologicznej,
  • • leczenie nowotworów łagodnych
  • • operacje usunięcia torbieli twarzoczaszki,
  • • terapia ortopedyczna złamań zębów, wyrostków zębodołowych, szczęk i żuchwy,
  • • farmakologiczne i operacyjne leczenie chorób gruczołów ślinowych i stawów skroniowo-żuchwowych,
  • • leczenie zespołów bólowych twarzoczaszki,
  • • zabiegi z zakresu chirurgii periodontologicznej.

W naszym gabinecie z powodzeniem stosuje się zabiegi regeneracyjne tkanek twardych GBR oraz miękkich GTR jako przygotowanie lub wspomaganie leczenia implantologicznego.

 

Chirurgiczna ekstrakcja zębów

Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym. Polega na nacięciu dziąsła w okolicy usuwanego zęba. Następnie chirurg stomatolog przy pomocy wiertła zdejmuje blaszkę kostną zapewniając właściwy dostęp do zęba, który jest dzielony na mniejsze fragmenty i usuwany. Rana poekstrakcyjna jest zaszywana. Po około 7 dniach szwy są zdejmowane.



Plastyka wędzidełka

Nisko przyczepione wędzidełko wargi górnej lub jego przerost może doprowadzić do powstania diastemy prawdziwej- przerwy między górnymi jedynkami, spowodowanej rozsunięciem się zębów. Wady anatomiczne wędzidełka (wargi górnej jak i dolnej) mogą utrudniać prawidłowe czyszczenie zębów i jamy ustnej. W fałdach wędzidełka mogą się bowiem gromadzić resztki jedzenia, co może zapoczątkować próchnicę, przewlekłe zapalenie brodawki międzyzębowej i inne stany zapalne w obrębie jamy ustnej. Przerośnięcie lub za krótkie wędzidełko pociąga brodawkę międzyzębową co powoduje cofanie się dziąseł w sąsiedztwie wędzidełka i odsłonięcie się korzeni zębowych. Skutkiem tego procesu jest rozchwianie zębów i ich późniejsze wypadanie.

Nieprawidłowo ukształtowane wędzidełko wargi górnej i dolnej może być przyczyną wad wymowy- utrudnionego wymawiania głosek przedniojęzykowych. Przerost wędzidełka oraz jego nieprawidłowy przyczep mogą powodować również problemy podczas dopasowywania protezy zębowej, a nawet uniemożliwić jej prawidłowe użytkowanie. Kłopot może się pojawić również przy zakładaniu aparatu ortodontycznego ruchomego.

Wskazaniem do operacji wędzidełka górnej wargi jest diastema prawdziwa o szerokości powyżej 2 mm, utrzymująca się po wyrośnięciu wszystkich czterech stałych siekaczy. W związku z tym tego typu zabieg wykonuje się ok. 8 roku życia, ale w przypadkach bardzo nasilonych czasami trzeba wykonać go wcześniej.

Plastyka wędzidełka wargi górnej i dolnej jest zabiegiem mikrochirurgicznym, przeprowadzanym w znieczuleniu miejscowym. Polega na podcięciu i przytwierdzeniu wędzidełka w pożądanym miejscu i/lub pozycji za pomocą szwów, które zdejmowane są po ok. tygodniu od wykonania zabiegu.



Resekcja

Jest to zabieg chirurgiczny, wykonywany w znieczuleniu miejscowym. Wskazaniem do zabiegu są:

  • • zmiany zapalne przy wierzchołku korzenia zęba (ziarniaki, torbiele) których nie można wyleczyć poprzez leczenie kanałowe,
  • • złamane narzędzia endodontyczne o okolicy przywierzchołkowej,
  • • perforacja w okolicy wierzchołka korzenia zęba w czasie leczenia endodontycznego,
  • • złamanie przywierzchołkowej części korzenia zęba.

Wskazaniem do resekcji wierzchołka korzenia zęba są także zęby na których wykonane jest estetyczne i funkcjonalne uzupełnienie protetyczne w postaci wkładu koronowo-korzeniowego i korony protetycznej a w okolicy wierzchołka korzenia zęba, powstała zapalna zmiana, niemożliwa do leczenia w inny sposób. Polega na usunięciu wierzchołka korzenia zęba wraz z przewlekłymi zmianami okołowierzchołkowymi. Szwy zakładane są na okres około 7 dni. Zabieg ten w większości przypadków pozwala na uratowanie zęba przed usunięciem.

Podnoszenie dna zatoki szczękowej (sinus lift)

Jest to skomplikowany zabieg chirurgiczny, mający na celu zwiększenie ilości tkanki kostnej w odcinku szczęki. Często w skutek zaniku kości będącego konsekwencją utraty zęba (lub zębów) z powodu choroby próchnicowej, periodontopatii lub urazów, objętość pozostałej kości jest niewystarczająca do uzupełnienia braków zębowych za pomocą wszczepów śródkostnych (implantów).

Wykonanie sinus liftu polega na umieszczeniu materiału kościozastępczego nad ubytkiem kostnym. Sztuczną kość umieszcza się pomiędzy dolną ścianą zatoki szczękowej a błoną śluzową wyściełającą zatokę. Z zabiegiem powiązane są pewna niedogodności, główną jest to, że po jego wykonaniu potrzebny jest czas, który pozwoli za zintegrowanie się materiału kościozastępczego. Najczęściej czeka się 9 miesięcy do momentu kiedy można ostatecznie uzupełnić zęby.



Kortykotomia

Jest to zabieg chirurgiczny, który wspomaga leczenie ortodontyczne. Wykonana w odpowiednim momencie ułatwia przesuwanie zębów. Polega na nacięciu blaszki kostnej w przestrzeni międzykorzeniowej.



Regeneracja kości (augmentacja kości)

Jest to zabieg chirurgiczny polegający na wytworzeniu wymaganej ilości tkanki kostnej pod planowane prace implantologiczne. W praktyce jest to umieszczenie w rekonstruowanej okolicy materiału kościozastępczego oraz pokrycie go specjalną błoną zaporową. Dzięki błonie zaporowej regenerowany obszar jest chroniony przed wrastaniem tkanek miękkich. Po kilku miesiącach, na skutek działania procesów regeneracyjnych i remodelujących, materiał ulega przebudowie na pełnowartościową, własną tkankę kostną pacjenta, w którą bez obaw można wprowadzić implanty stomatologiczne.

Materiał kościozastępczy pełni w tym procesie funkcje matrycy (swoistego „rusztowania”) dla regeneracji kostnej i procesu przebudowy kości własnej pacjenta.


Skorzystaj z naszych usług